Köle beklenmedik bir bastinadoya maruz kaldı.

Her submissif için, acının en derin kesildiği bir yer vardır—sadece fiziksel olarak değil, aynı zamanda utançla da. Ayak tabanları. Mistress Alexandra, kamçısını hassasiyetle kullanarak, kölenin bunu katlanamamasıyla yankılanan keskin bir çatırdama ile vurur. Ancak işkenceyi daha da yükseltir, kamçıyı alıp aldatıcı bir şekilde sıradan bir şeyle değiştirir: bir silgi, acıyı utanca dönüştürür.

Bu, bastinado’nun en samimi halidir; bedenin savunmasızlığı, zihnin teslimiyetiyle buluşur. Çıplak ayakla, bağlı ve Kadın Egemenliği’nin merhametinde, köle en basit aracın bile onurlarını kırabileceğini öğrenir.