Bir kafeste sıkışmış. Tamamen hareketsiz ve elektrikle sarsılmış.

Tuzağına düşmüş ve çaresiz, bedenimin her bir inçi kafeste bağlı, deri korse, kol bağları ve uzun bale botlarıyla çevrili, başım bir kapüşon ve kayışla mühürlenmiş. Tek odaklanabildiğim şey, artan gerilim, sertliğimin kısıtlamalara karşı baskı yapması. Sonra elektro dildo giriyor ve dünya acı ve zevkin karışımıyla patlıyor. Dönüyorum ve sarsılıyorum, ama durmaksızın gelen zevkten kaçış yok. Zirvem şiddetli, boşalmam kafesin zeminine sıçrarken hava için nefes nefese kalıyorum. Ama Elise henüz işini bitirmedi. Ses tonu net: “Seni her şekilde sıkışmış seviyorum, kendi pisliğinde yaşaman—işte böyle kalacaksın.” Titreyen, kirli bir dağınıklık içinde bırakıldım, tamamen onun emrindeyim.