Keizerin Jennifer Brengt Haar Slavin Tot Onverdraaglijke Pijn

Keizerin Jennifer geniet ervan de grenzen te negeren die haar slaven stellen. Wanneer deze hem smeekt zijn tepels te sparen, neemt haar nieuwsgierigheid de overhand. Ze brengt de volgende paar minuten door met het toedienen van golven van ondraaglijke pijn, terwijl ze zijn schreeuwen in zich opneemt. Een scherpe klap en een spuug in zijn gezicht duwen hem naar de rand, zijn mentale instorting compleet. Ze laat hem nooit vergeten wat zijn plaats is, en herinnert hem met elk woord dat hij alleen bestaat voor haar plezier. De les is duidelijk: haar genot komt voort uit zijn lijden, niet uit zijn comfort.