Mijn roerend goed Uit de doos gehaald om te lijden

Na een nacht opgesloten in de zwarte doos zonder voedsel, beweegt mijn bezit bij het geluid van mijn hakken. Hoewel hij weet dat straf hem te wachten staat, overspoelt verlichting hem als ik hem ophaal—beveiligd in een nederiger positie aan zijn ballen, met zijn handen achter zijn rug gebonden. De elektrische zapper geeft scherpe herinneringen aan zijn plaats, waardoor zijn lul, ballen en kont in onderwerping worden geschokt. Gedwongen om naast mijn troon te kruipen, luistert hij terwijl ik zijn lot schets. De isolatie heeft zijn weerstand verzacht, waardoor hij gretig elke eis accepteert die ik opleg.