Mannelijke pathetische slaaf gebruikt als meubel in haar kelder

Ervaar de transformatie van een onderdanige in louter meubels terwijl zij haar dominantie bevestigt. Dit is geen gewoon rollenspel; het is een diepe duik in extreme objectificatie en zware bondage binnen haar afgezonderde kerker.

Ze begint met het vakkundig binden van hem in een strikte hogtie, waardoor hij volledig immobiel is. Een strakke gag en een zware kap ontkoppelen hem van de buitenwereld, waardoor hij moet worstelen tegen de bindingen, vastgebonden aan een wandhaak, en wanhoop en kwetsbaarheid belichaamt. Zijn pogingen om de strakke knopen los te maken zijn tevergeefs. Ik ken mijn vak.

Bij mijn terugkeer begint zijn beproeving pas echt. In mijn ogen is hij geen man; hij is een object.

In eerste instantie dient hij als mijn drinktafel. Ik zet mijn glas nonchalant op zijn rug, waardoor hij perfect stil moet blijven, anders moet hij de gevolgen onder ogen zien.

Vervolgens claim ik zijn gebonden lichaam als mijn persoonlijke stoel. Ik ga comfortabel op hem zitten, terwijl ik mijn drankje nip en hij in de gag kreunt.

Hij is louter een ding, een bezit dat gebruikt en op gezeten kan worden. Deze scène toont zware bondage, volledige machtswisseling en de strengste vorm van menselijke meubels rollenspel.