Lizzy geniet van martelingen en haar slaven hebben nazorg nodig.

Lizzy gedijt op het toebrengen van kwelling, en haar toegewijde slaven verduren het allemaal voor haar plezier. Na een zware sessie geeft ze hen soms de kans om hun dankbaarheid te tonen door middel van aanbidding. In deze scène brengt haar slaaf haar maaltijd en verdient hij het zeldzame voorrecht om naast haar te knielen, haar godin met genegenheid overladen terwijl ze onverschillig dineert. Dankbaar voor de pijn die ze toebrengt, koestert hij elk moment als haar toegewijde huisdier.