De tuinborstel en twee verdomd vieze varkens

In nood aan een grondige schoonmaak, werd de tuin het toneel voor een harde les in dienstbaarheid. Twee onderdanige varkens werden naar buiten gebracht om als levende gereedschappen te fungeren, gedwongen om elke hoop modder en vuil die hun kant op werd geveegd, te consumeren. Met hun hoofden laag gedrukt, kregen ze de opdracht om de viezigheid door te slikken, hun monden gevuld op commando van een eis. De rommel werd diep in hun hebzuchtige kelen geduwd, vingers besmeurd met vuil en opgedragen om schoon te likken. Toen een slaaf zich verslikte en overgaf, werd zijn gezicht terug in de rommel geduwd, waardoor hij het allemaal opnieuw moest eten. Deze twee verdienen niets minder dan de degradatie die ze ontvangen.